Chic publiek voor de duurzame boodschap van Anne-Marie Rakhorst

Duurzaam bouwen, november 2007

Door Andy van den Dobbelsteen

"Kijk, hij is ook under-dressed" zegt de bekende presentator terwijl hij me aanwijst. Hij heeft gelijk: de dress code lijkt afgestemd op ondernemers uit het betere marktsegment. Niets wijst erop dat hier een duurzaamheidsfeestje wordt gevierd, maar het gaat dan ook om een optimistische kijk op de toekomst. Welkom in Hotel Des Indes, bij de boekpresentatie van 'Duurzaam ontwikkelen… een wereldkans; van Anne-Marie Rakhorst, over een positieve aanpak van duurzaamheid.

Gelukkig blijkt de schrijfster zelf ook ergens tussen de categorieën smart en casual in gekleed - zoals het de energieke zelfverzekerde vrouw past. Met Beau van Erven Dorens - die zelf ook niet helemaal jasje-dasje is - heb ik een leuk gesprek over de funfactor van duurzaamheid, voor Van Erven Dorens bijvoorbeeld een twaalfcylinder Maserati met brandstofcellen op waterstof. Het wordt duidelijk: het luxe hotel lijkt een vreemde locatie voor de presentatie van een boek over duurzaamheid maar past helemaal bij de boodschap van Anne-Marie Rakhorst, die wars is van doemdenken.

Beau van Erven Duurzaam

Na de ontvangst met een goed glas wijn worden de genodigden in de zaal welkom geheten door Van Erven Dorens,die vertelt dat hij met eigen ogen zag hoe gletsjers in Nepal afsmelten en daardoor overtuigd raakte van het belang van duurzaamheid. Zelf vader van vier kinderen, is hij sindsdien doordrongen van wat we toekomstige generaties kunnen nalaten. Van Erven Dorens introduceert Michael Braungart, de chemicus die met William McDonough het brein is achter Cradle to Cradle (zie de eerste nieuwsbrief van dit jaar en bovendien een persoonlijke kennis van Anne-Marie Rakhorst.

Minder slecht is niet goed genoeg

Braungart legt het gevolg nog eens de 'waste equals food'-boodschap uit achter Cradle to Cradle.Zeer tot de verbeelding spreekt zijn metafoor van de vader die vroeger zijn kind vijf maal per dag sloeg. Als hij dat nog maar drie keer per dag doet is hij minder slecht, maar of dat nou een goede oplossing is...Kortom: minder milieubelastend is niet goed genoeg; we moeten helemaal goed worden. Het boek van Braungart en McDonough draagt daarvoor concrete oplossingen aan en brengt daarmee een andere boodschap dan Al Gore's 'Een ongemakkelijke waarheid; die mensen vooral opzadelt met een enorm probleem. Braungart doet daarbij de harde uitspraak dat het enige dat ongemakkelijk is, is dat Al Gore er acht jaar lang niets aan gedaan heeft.
 
"The only thing inconvenient about The Inconvenient Truth is that Al Gore was in office for eight years and didn't do anything about the problem,"
 
Michael Braungart geeft harde kritiek op Al Gore.
 
Anne-Marie Rakhorst is directeur/eigenaar van Search, ingenieurs- en adviesbureau, laboratorium en opleidingsinstituut in Heeswijk (Noord-Brabant). In het jaar 2000 werd zij uitgeroepen tot Zakenvrouw van het Jaar.

Foto's door Andy van den Dobbelsteen. 

Laagdrempelig

Na het enthousiast ontvangen verhaal van Braungart is het de beurt aan de hoofdpersoon van de avond,Anne-Marie Rakhorst. Deze legt de nadruk op het overhalen van nog meer ondernemers om ook aan de gang te gaan met duurzaam ontwikkelen. Rakhorst legt uit dat er ongelofelijk veel kansen liggen en maakt duidelijk dat de traditie in duurzaam ondernemen al veel langer terug ligt: Arelio Peccei, één van de twee oprichters van de Club van Rome, was een ondernemer. Met een hekel aan het doemdenken dat decennialang het milieubeleid heeft bepaald, haalt Rakhorst de kracht vooral uit een positieve benadering zoals die door Braungart en McDonough wordt gebezigd. Haar boek bevat dan ook veel voorbeelden van duurzame initiatieven, producten en projecten die al gerealiseerd of in ontwikkeling zijn. Het viel Rakhorst op dat bijna alle boeken over duurzaamheid alleen gelezen kunnen worden door mensen met een academische graad. Ze heeft haar eigen boek daarom laagdrempelig gemaakt, helder beschreven, met praktische voorbeelden voor gebruik in de praktijk. Overigens niet dat het ongeschikt is voor academici.

Belangrijker dan Balkenende

Dan volgt de overhandiging van het eerste boek, maar niet voordat Van Erven Dorens een brief leest van minister-president Jan Peter Balkenende. Deze excuseert zich vanwege een klimaattop in New Vork, maar geeft oprecht klinkende steun aan Anne-Marie Rakhorst.Van Erven Dorens verklapt echter dat iemand is gevonden die nog hoger in de rangorde staat: Yvonne Timmerman, de voorzitter van de Eerste Kamer.Aan haar wordt het eerste boekexemplaar overhandigd. En dan mag de champagne ontkurkt en gaan de aanwezigen los op de borrel en bijbehorende hapjes. Ik verlaat Des Indes in hoopvolle stemming: de streng gereformeerde versie van de verkondiging van duurzaamheid heeft in Nederland vanaf heden eindelijk officieel een blijdeboodschapafsplitsing...
 
"Die Balkenende heeft gewoon een willekeurige bladzijde opengeslagen..."

Beau van Erven Dorens becommentarieert een quote van de minister-president uit het boek.

Het boek waar het om ging:
Rakhorst A.M.; Duurzaam ontwikkelen... een wereldkans; Special Edition Search, Scriptum, 2007. Meer informatie: www.duurzaamheid.nl; www.annemarierakhorst.nl.